پانزده تا بیست ماهگی گلدونه خانم

دخمل نانازم دیگه حالا کلمات زیادی رو یاد گرفته، قربونش برم با اون حرف زدنش ، با اون شیرین زبونی هاش ، فقط مامان میدونه منظورت از گفتن هر کلمه چیه و مثل همه مامان های دیگه  که مترجم بچه هاشون هستند من هم مترجم خوبی واست هستم . بعضی از کلماتی که میگی با ترجمه هاشون نوشتم تا وقتی خودت بعدا میخونیشون ببینی چقدر عاشق شیرین زبونیهات بودم و هستم.

آیی (بابایی) ، آمی (مامانی) ، گوج (گوجه) ، دوخ (دوغ) ، بیم (بریم) ، هادا ( خاله هدا) ، آد (آراد) ، بیس (بوس) ، میس (ماست)، بوقال (پرتقال)، نارنی (نارنگی) ، مانی ( ماکارونی)، دوشت (گوشت)، هام (سلام)، پوپ (توپ)، کنتو (کنترل تلویزیون)، ببه (بده)، بایا(بالا)، قوقول (خروس) ، ات (ساعت) ،و تید (کلید) و... .

پرنیا کوچولو عاشق پستونک بود ودر واقع اینقدر به مکیدن اون علاقه داشت که انگار پستونک شده بود یکی از اجزای صورتش به همین خاطر و به دلیل تذکری که پزشک پرنیا در مورد گرفتن پستونک از پرنیا داده بود یک روز مامان تصمیم گرفت که با یک روش معمول پستونک رو از پرنیا بگیره، هر چند که تا یکی دو روز دایم بهونش رو میگرفت ولی موفقیت آمیز بود .  پستونک هایی که تا حالا داشتی مامان جون به صورت کلکسیون نگه داشتم تا بعدا که بزرگ شدی به عنوان مدرک نشونت بدم.

این هم  یه عکس ازپستونک های پرنیا

دخمل عزیزم درضمن یک کلکسیون از کفش های کوچولوی مامان، گلدونه مامان هم بعنوان یادگاری از وقتی که اولین قدمهات رو بر داشتی تا حالا که هزار ماشاالله خیلی شیطون شدی و این طرف و اون طرف میدویی ، دارم که عکسش رو اینجا گذاشتم، امیدوارم که همیشه محکم واستوار قدم بر داری جیگرم.

شماره هایی که کنارشون گذاشتم مربوط به ترتیب استفاده در هر مرحله است.